Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Þura Árnadóttir, Þura í Garði 1891–1963

TVÖ LJÓÐ — 31 LAUSAVÍSA
Þura var dóttir Árna Jónssonar bónda í Garði og Guðbjargar Stefánsdóttur konu hans. – Þura var ógift og barnlaus, átti alla tíð heimili í Garði en vann víða, meðal annars í Lystigarðinum á Akureyri. Hún fékkst við ættfræði og gaf út 'Skútustaðaættina (niðjatal Helga Ásmundssonar á Skútustöðum)' 1951. Vísur Þuru urðu landfleygar og margir sendu henni skeyti í bundnu máli. Hún var gamansöm og kunni afar vel að gera grín að sjálfri sér. 'Vísur Þuru í Garði' komu út á bók 1939 og endurútgáfa með dálitlum breytingum 1956. (Heimild: Hjálmar Freysteinsson (tölvupóstur 10. júní 2010) og Hannes Pétursson og Helgi Sæmundsson: Íslenzkt skáldatal m – ö. Reykjavík 1976, bls. 103–104)

Þura Árnadóttir, Þura í Garði höfundur

Ljóð
(Sjá orðskv. 19,13 og 15,17) ≈ 1925
Vorhret ≈ 1950
Lausavísur
Aldrei fellur á þig ryk
Aldrei hef ég komist í jafnþægilega þröng
Allt fer einhvern veginn
Augun tollfrí andinn frjáls og engum bundinn
Brestir koma úr einni átt
Drengurinn ekki væri í vanda
Eg er gömul Eg er þó
Ekki þarftu að efa það
Hvað er að varast komdu þá
Hvað stoðar bara stafurinn
Hver af öðrum draga dám
Kærastanna krýni eg full
Kætir mig þú komst að sjá
Lengi lifa gamlar glæður
Nú er gleði og gæfa með
Oft hefir brugðist ást og trú
Ræða yðar sé aðeins nei og já
Skeyti til Skagfirðinga
Skylt er mér að aðvara yður
Til hvers eru trúlofunarljós
Úti kysstust hann og hún
Voðalega vísnasnauð
Ýmsir kjassa ágæt sprund
Það er kölluð bræðrabylta
Það var illt að okkar snilli
Þegar ég heyri Þrastaróð á þorra og góu
Þetta sem að alveg er
Þó hinir gangi aldrei út
Þótt ég sé fræg í minni mennt
Ævin verður eins og snuð

Þura Árnadóttir, Þura í Garði og Kristján Jónatansson, Norðurhlíð, Aðaldal. höfundar

Lausavísa
Oft hafa svalað sárum þorsta