Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Eldgosið í Skaftafellssýslu 1783

Fyrsta ljóðlína:Nú mun það næst, eg tíni
Viðm.ártal:≈ 1775–1800
Flokkur:Náttúruljóð
1.
Nú mun það næst, eg tíni
nauða stand, er ólandi
þjakar, svo mæðu mökum
mannþorri knýst orra.
Snarpri eldsnerru vurpu
snæhöklaðir jöklar;
þykkum gaus mylsku mökkva
munni gljúfra fyri Kjöl sunnan.
2.
Skalf jörð, skekktust elfar,
skall gnýr hátt í fjalli;
hólkn hrutu *hroðið *fylki
hart kring Skaftfellinga.
Tvístraði (talið er) eystra
tveim og fjórum *Slíður heiman
eldblandinn (þjak þoldi)
þjóð rænd) tygum bænda.
3.
Dreyrfáð sám vér síðan)
sól rauf eðli daufu
(merski[4] van- mætir -þroska)
moldvikraða bliku.
Spýtti klofinn kletta
klungurs óvægum þunga
(brauð loft rústað hin reiða
reið) jarðvegur til skarða.
4.
Einnig er (ypptu grunni
amra hjallur spúði fjallum)
kvistir frágum logar léku
land of unn fyrir sunnan.
Vikur að veldi hrakinn
(vindar þoku hvirfla brokum)
reisti malar frá röstum
randir við meginlandi.*


Athugagreinar

2.3 hroðið: eytt; fylki: sýsla.
2.6 Slíður: (árheiti) hér meinast Stapá.
3.3 merski (sjá Vinakveðju 2. erindi).
4.
Þetta erindi má svo upp taka: Frágum einnig er (að) kvikir logar léku of unn fyrir sunnan land; amra (humra, krabba) hjallur (sjórinn) spúði fjallum, (að) ypptu grunni; vikur, hrakinn frá röstum (utan af sjó) að malar veldi (fjörunni), reisti randir (nam staðar) við meginlandi.; vindar hvirfla þoku brokum.