Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Eddukvæði 9

Þrymskviða

EDDUKVÆÐI
Bálkur:Eddukvæði
Fyrsta ljóðlína:Reiðr var þá Vingþórr
Bragarháttur:Fornyrðislag
Viðm.ártal:≈ 900–1275

Skýringar

Ekki er hægt að slá öðru fram með fullri vissu um aldur eddukvæða en að þau eru ekki yngri en frá u.þ.b. 1270. Þá er sennilegt að sköpun þeirra í munnlegri geymd hafi staðið lengi yfir. Þau fá hér viðmiðunarártalið 1000 til að auðvelda flokkun án þess að í því felist tilgáta um eiginlegan aldur.
1.
Reiðr var þá Ving-Þórr
er hann vaknaði
ok síns hamars
um saknaði,
skegg nam að hrista,
skör nam að dýja,
réð Jarðar burr
um að þreifaz.
2.
Ok hann það orða
allz fyrst um kvað:
Heyrðu nú, Loki,
hvað ek nú mæli
er eigi veit
jarðar hvergi
né upphimins:
áss er stolinn hamri!
3.
Gengu þeir fagra
Freyju túna
ok hann það orða
allz fyrst um kvað:
Muntu mér, Freyja,
fjaðrhams ljá
ef ek minn hamar
mættak hitta?
Freyja kvað:
4.
Þó mynda ek gefa þér
þótt ór gulli væri
ok þó selja
að væri ór silfri.
Fló þá Loki,
fjaðrhamr dunði,
unz fyr útan kom
ása garða
ok fyr innan kom
jötna heima.
5.
Þrymr sat á haugi,
þursa dróttinn,
greyjum sínum
gullbönd snöri
ok mörum sínum
mön jafnaði.
6.
Hvað er með ásum?
Hvað er með álfum?
Hví ertu einn kominn
í jötunheima?
Illt er með ásum!
Hefir þú Hlórriða
hamar um fólginn?
Þrymr kvað:
7.
Ek hefi Hlórriða
hamar um fólginn
átta röstum
fyr jörð neðan;
Loki kvað:
hann engi maðr
aftr um heimtir
nema færi mér
Freyju að kvæn.
Þrymr kvað:
8.
Fló þá Loki,
fjaðrhamr dunði,
unz fyr útan kom
jötna heima
ok fyr innan kom
ása garða;
mætti hann Þór
miðra garða
ok það hann orða
allz fyrst um kvað:
Hefir þú erendi
sem erfiði?
9.
Segðu á lofti
löng tíðendi!
Oft sitjanda
sögur um fallaz
ok liggjandi
lygi um bellir.
10.
Hefi ek örindi
erfiði ok:
Þrymr hefir þinn hamar,
þursa dróttinn;
hann engi maðr
aftr um heimtir
nema hánum færi
Freyju að kván.
Loki kvað:
11.
Ganga þeir fagra
Freyju að hitta
ok hann það orða
allz fyrst um kvað:
Bittu þik, Freyja,
brúðar líni!
Við skulum aka tvau
í jötunheima.
12.
Reið varð þá Freyja
ok fnásaði,
allr ása salr
undir bifðiz,
stökk það ið mikla
men Brísinga:
Mik veiztu verða
vergjarnasta
ef ek ek með þér
í jötunheima.
13.
Senn vóru æsir
allir á þingi
ok ásynjur
allar á máli,
ok um það réðu
ríkir tívar
hvé þeir Hlórriða
hamar um sætti.
14.
Þá kvað það Heimdallr,
hvítastr ása,
vissi hann vel fram
sem vanir aðrir:
Bindu vér Þór þá
brúðar líni!
Hafi hann ið mikla
men Brísinga!
15.
Látum und hánum
hrynja lukla
ok kvenváðir
um kné falla
en á brjósti
breiða steina
ok hagliga
um höfuð typpum!
16.
Þá kvað það Þórr,
þrúðugr áss:
Mik munu æsir
argan kalla
ef ek bindaz læt
brúðar líni!
17.
Þá kvað það Loki
Laufeyjar sonr:
Þegi þú, Þórr,
þeira orða!
Þegar munu jötnar
Ásgarð búa
nema þú þinn hamar
þér um heimtir.
18.
Bundu þeir Þór þá
brúðar líni
ok inu mikla
meni Brísinga,
létu und hánum
hrynja lukla
ok kvenváðir
um kné falla
en á brjósti
breiða steina
ok hagliga
um höfuð typpðu.
19.
Þá kvað það Loki
Laufeyjar sonr:
Mun ek ok með þér
ambótt vera,
við skulum aka tvau
í jötunheima!
20.
Senn vóru hafrar
heim um reknir,
skyndir að sköklum,
skyldu vel renna;
björg brotnuðu,
brann jörð loga,
ók Óðins sonr
í jötunheima.
21.
Þá kvað það Þrymr,
þursa dróttinn:
Standið upp, jötnar,
ok stráið bekki!
Nú færið mér
Freyju að kván,
Njarðar dóttur
ór Nóatúnum.
22.
Ganga hér að garði
gullhyrnðar kýr,
öxn alsvartir,
jötni að gamni,
fjölð á ek meiðma,
fjölð á ek menja;
einnar mér Freyju
ávant þikkir.
23.
Var þar að kveldi
um komið snimma
ok fyr jötna
öl fram borið.
Einn át oxa,
átta laxa,
krásir allar,
þær er konur skyldu,
drakk Sifjar verr
sáld þrjú mjaðar.
24.
Þá kvað það Þrymr,
þursa dróttinn:
Hvar sáttu brúðir
bíta hvassara?
Sáka ek brúðir
bíta enn breiðara
né inn meira mjöð
mey um drekka!
25.
Sat in alsnotra
ambótt fyr
er orð um fann
við jötuns máli:
Át vætr Freyja
átta nóttum,
svá var hon óðfús
í jötunheima.
26.
Laut und línu,
lysti að kyssa,
en hann útan stökk
endlangan sal:
Hví eru öndótt
augu Freyju?
Þikki mér ór
augum brenna!
27.
Sat in alsnotra
ambótt fyr
er orð um fann
við jötuns máli:
Svaf vætr Freyja
átta nóttum,
svá var hon óðfús
í jötunheima.
28.
Inn kom in arma
jötna systir,
hin er brúðfjár
biðja þorði:
Láttu þér af höndum
hringa rauða
ef þú öðlaz vill
ástir mínar,
ástir mínar,
alla hylli!
29.
Þá kvað það Þrymr,
þursa dróttinn:
Berið inn hamar
brúði að vígja,
leggið Mjöllni
í meyjar kné,
vígið okkr saman
Várar hendi!
30.
Hló Hlórriða
hugr í brjósti
er harðhugaðr
hamar um þekkði;
Þrym drap hann fyrstan,
þursa dróttin,
ok ætt jötuns
alla lamði.
31.
Drap hann ina öldnu
jötna systur,
hin er brúðfjár
of beðið hafði;
hon skell um hlaut
fyr skillinga
en högg hamars
fyr hringa fjölð.
32.
Svá kom Óðins sonr
endr að hamri.