Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Vígslu-söngur

Fyrsta ljóðlína:Þú, gyðja vors lands, - þjer, sem gafst oss það ljós
Viðm.ártal:≈ 1900
Tímasetning:1909

Skýringar

Undir heiti stendur: „Við opnun lestrarsals Landsbókasafnsins í húsinu á Arnarhóli 18. mars 1909“.
Í Lesbók Morgunblaðsins 5. október 1958 er atburðarins minnst:

Sunnudaginn 28. marz 1909 voru þrjú söfnin, Landsbókasafn, Forngripasafn og Náttúrugripasafn, opnuð í hinum nýu húsakynnum. Var þá boðið þangað alþingismönnum þeim, er til náðist, embættismönnum og menntamönnum, alls um 150 manns. Þar flutti Jón Jakobsson landsbókavörður, skörulega ræðu, en sungið var fyrir og eftir þetta kvæði, er Þorsteinn Gíslason hafði orkt, en Sigfús Einarsson samið lag við.
1.
Þú gyðja vors lands, – þér sem gafst oss það ljós
sem gæfunnar misjöfnu daga,
frá fornöld að nútíð, við fjall og við ós
á fold vorri lifði, þér syngjum vér hrós
og helgum þér hús þetta, Saga!
2.
Og þjóð vor, sem striddir við margskonar mein,
í minningu geym þú og hrósi
hvern geisla – les nöfnin hér greypt inn í stein –
frá guðdómsins stjörnu sem yfir þér skein
og varpaði’ á leið þína ljósi.

3.
Kom frelsis- og menningar framtíðarsól
og fær þú oss ljómandi daga!
Breið ylgeisla þinn yfir Arnarhól
og yngdu frá rústum vort fyrsta ból.
En vak þú á verðinum, Saga,
4.
svo fallist í arma hið forna við nýtt.
Þú feðranna göfuga tunga
átt logann sem gert hefir lífið hlýtt
og lýst oss í gegnum blítt og strítt.
– Hann varðveit þú, Ísland hið unga!