Mér þótti slæmt | BRAGI
Bragi, óðfræðivefur

Söfn

Íslenska
Íslenska

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Innskráning ritstjóra

Mér þótti slæmt

Fyrsta ljóðlína:Mér þótti slæmt , hve forðum fór
bls.772—773
Viðm.ártal:≈ 0
1.
Mér þótti slæmt hve forðum fór,
er fyrst ég valt af stokki,
ég þóttist fimur, frækn og stór,
en fann að ég var hnokki.
2.
Mér þótti slæmt, er komst á kjól,
og kallast vildi maður,
og fyrst mér unni falda sól —
að finna, að það var daður.
3.
Mér þótti slæmt, er þráði veg
og þokast upp í setin,
er fyrst ég sé að ekki eg
var öðrum hærra metin.
4.
Að sjá í tíma sannleikann
ég sjaldan þótti fljótur,
því fyrst ég hélt mig fríðleiksmann,
en fann að ég var ljótur.
5.
Og eins mér gekk, er fyrst ég fann
að féð er valt og auður,
ég reiknaði mig ríkismann
en reyndist ber og snauður.
6.
Mér þótti slæmt og það mig skar
svo þraut mér orð á munni,
þá fyrst að mér svo vel ég var
að vissi, að fátt ég kunni.
7.
Já, slæmt er það og hefndar-hrís,
að hugsa maður sjálfur
sé stór og fríður, vænn og vís,
en vera mesti kálfur.
8.
En hart þó sé á hálum stig
að halda sér í taumi,
er betra' að þekkja sjálfan sig
en svæfa' á heimskum draumi.