Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Krókárgerði

Fyrsta ljóðlína:Auðna og þróttur oft má sjá
Viðm.ártal:≈ 1925
1.
Auðna og þróttur oft má sjá
eru fljótt á þrotum.
Gakktu hljótt um garða hjá
gömlum tóftarbrotum.
2.
Rústin geymir gömul spor,
gengnar heimaslóðir,
áhrif streyma enn til vor,
andar á sveimi hljóðir.
3.
Lagst í eyði löngu er
litla heiðarkotið.
Fyrr á leiðum hafa hér
hugir þreyð og notið.
4.
Orpið sandi í eyðiró
eru handaverkin,
ófrjótt land, en eftir þó
ennþá standa merkin.
5.
Orðin smá er þessi þúst
þar á lágum bala.
Töðustrá við stekkjarrúst
og steinar gráir tala.
6.
Inni í þröngu klettakró
Króká söng í næði,
leiddust öngum, er hér bjó,
öll þau löngu kvæði.
7.
Myndir hreinar hjúpast frið,
hugans leynum orna.
Hér var einatt hinkrað við
hestasteininn forna.
8.
Víns hér draup oft drjúgum tár,
djarft í kaup var slegið.
Oft af raupað röskum klár,
rennt úr staupi og hlegið.
9.
Fjörið glæðast þótti þá
þar um hæðadrögin.
Dals í næði hrein og há
hljómuðu kvæðalögin.
10.
Lundin yngist, lóan hér
ljóðin syngur hverjum,
allt í kringum kumblið er
krökkt af lyngi og berjum.
11.
Hér í skjóli hýr á brá
hlýju fjólan nýtur,
Kvíahólinn ofan á
ennþá sólin lítur.
12.
Treyst var lengi á moldarmátt,
mátti engu hagga,
hugðu drengir hollan þrátt
heimafenginn bagga.
13.
Hér var þrátt með þreki og raun
þreytt við máttarvöldin,
fjalls í átt við urð og hraun
einatt smátt um gjöldin.
14.
Dimmum slóðum dalsins á,
dagar hljóðir runnu,
en sögu og ljóða lestri frá
ljósar glóðir brunnu.
15.
Háð var stríð við hretin köld,
hugarkvíða magnað,
eftir hríð og vetrarvöld
vori blíðu fagnað.
16.
Vakti gróður, vöxt og þrá
vorið góða, bjarta,
milt sem óður ástar frá
ungu móðurhjarta.
17.
Kraftur ól á kynngi þors
– kærust sólin bjargar –
hér í skjóli vörmu vors
vonir fólust margar.
18.
Gafst hér ró, sem innst í önd
unun nóga leiddi,
heim í gróin heiðalönd
hugann dró og seiddi.
19.
Fólkið þreytta flúið er
fjalls úr skreytta salnum,
minjum eytt að mestu hér,
margt er breytt í dalnum.
20.
Fornhelg kenning, farsæl þrátt,
fallin senn að grunni,
skákar enn á ýmsan hátt
ungu menningunni.