Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Erfðargjöfin

Fyrsta ljóðlína:Orontes dýrmætt happ það hreppti
Þýðandi:Jón Þorláksson
Bragarháttur:Sex línur (tvíliður) ferkvætt AbAbcc
(o)
(o)
(o)
(o)
(o)
(o)
Viðm.ártal:≈ 1800

Skýringar

„Snúið úr Gellerts kvæðum (Das Vermächtniss í Fabeln und Erzählungen 1765, II, bls. 17). Eptir þrem handritum.“
1.
Orontes dýrmætt happ það hreppti
heiminum í, sem aumur títt
fjárhirðir naut en fursti sleppti,
falslausan vin með lyndi blítt
að vita stöðugt unna sér;
æskiligasta hnoss sem er.
2.
Orontes – sá er auðnu slíka,
allt hvað fátækur hann þó var,
ástundað gat og öðlast líka –
í rekkju lagðist helsóttar.
Bartskeri lærður bana sá
berliga vissan honum á.
3.
Og húss ráðstöfun hann á minnir,
helstund því nálæg væri sjálfs,
vill hinn afhuga veröldinni,
vænta dauðans í anda frjáls;
vin sinn kalla sem bráðast bað,
brá og Pýlades strax við það.
4.
Orontes blíðum örmum spennti
ástvin og mælti: „Burt eg fer
í gröf, en það sem guð mér lénti,
góði vin! eftirlæt eg þér: –
Son minn uppala og fæða frú –
fullmakliga þess nýtur þú!“