Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Þormóður í Smáradal

Fyrsta ljóðlína:Þroska bænda þráði að auka
Viðm.ártal:≈ 1950
Tímasetning:1942

Skýringar

Undir titli stendur: „(Gervinöfn)“
Prentað í ljóðabókinni Utan af víðavangi (1942),
1.
Þroska bænda þráði að auka
Þormóður í Smáradal.
Gildi vetur-grænna lauka
gjarna vildi leiða í tal;
sótti í haust um sumarauka –
sendi himni bænarskjal.
2.
Áheyrn fékk hjá alda verði
ármaðr þessi, hún var góð.
Blíðu faðir bón hans gerði,
blessun veitti landi og þjóð.
Haustblóm lyftu hnappi úr sverði,
hló í túni sóley rjóð.
3.
„Hættið, bræður, höfði drúpa,“
hermi eg laukrétt Þormóðs orð:
„Auðhumlu nýmjólk ávallt súpa
ættu bændr á klakastorð.
Einurð skylduð ekki hjúpa;
Ófeigs hnefa fram á borð!“
4.
Hann var flestum hreinni og beinni,
hugumstærðin hvergi veil;
vildi ekki í verstöð neinni
vera í skipulagðri seil.
Bóndi kaus á bújörð einni
bergja ilm úr töðugeil.
5.
Þeir, sem fé í brekku beita,
brautir leggja um háls og skarð,
velgengni í verki leita,
viðhorf laga, skapa arð –
halda á lofti höfði sveita,
hylling sæma bóndagarð.
6.
Menn, sem standa á verði og vaka,
verða síst á áttum tveim;
virkan þátt í viðreisn taka –
vel sé ætíð görpum þeim;
kjósa eigi krók sinn maka,
konung alda sækja heim.
7.
Skotspónn hvassra eiturörva
er þó hver, sem stendur þar,
má úr sporum hvergi hörfa,
hættu mæta, ráðasnar;
mun, þó falli, ýmsa örva
af því hlífiskjöldinn bar.
8.
Marga verður fórn að færa;
frábær skynjun þetta veit.
Má af dagbók lífsins læra
listina þá: að blómga reit.
Hag vorn myndi og hróður
stæra höfuðból í hverri sveit.
9.
Brá sér lítt, þó blæddi úr undum,
bleikan hvatti sporum jó,
bóndi, er stýrði fagnafundum,
fól sig himni og smárató.
Þar mun síðar leiftra í lundum
ljós, er tendra Harpa og Gó.
10.
Eigi matar alla á rjóma
auðna; sína götu fer.
Árbót lét þó aldinblóma
ánafnaðan, frændi, þér.
Kosti’, er sofa, dreptu úr dróma,
Drottinn! gerðu úr fræi ber.