Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Fortölur

Fyrsta ljóðlína:Hvað! Sérðu ekki fánana er fara um heim
Viðm.ártal:≈ 1900
1.
„Hvað! Sérðu’ ekki fánana’ er fara’ um heim
og fylkingar mannanna’ á eftir þeim?
>Og’ heyrirðu’ ei herópin gjalla,
er foringjar mannkynsins fylkja lýð
til framsóknar út í hið mikla stríð
>og eggja til þátttöku alla?“
2.
„Og sérðu’ ekki, maður, hve foldin er fríð
og festing himinsins stór og víð,
>og veggir í allar áttir?“
– „Jú, kringum mig heyri ég köll og hróp
og kröfur og bönn og neyðaróp.
>Þeir eru um ekkert sáttir.
3.
„En framundan sjá þeir i ljóma lönd
ljósi’ yfir tindum og bjartri strönd.“
>– „Hvað eru þeir þá aö þrátta’ um?“
– „Þeir þrátta’ um hvern veginn velja ber.“
– „En víði, blái himininn er
>jafnnærri i öllum áttum.“
4.
„Fyrir hugsjónir sínar þeir heyja stríð.
Að hefja, göfga og mennta lýð
>er takmark hugsandi heimsins;
að bera sannleikans logandi ljós
í leit eftir heimsins fegurstu rós
>um ókunnar álfur geimsins.
5.
„En uppskeran þá, eftir alt það strit ?“
– „Þeir auka í heiminum skilning og vit.
>Slíkt er þó vart einskis virði.“
– „En skapar þá vitið lánsamt líf,
og læknar það mannanna böl og kíf
>og léttir það lífsins byrði?“
6.
–„Hinn góði, hinn vitri, hinn göfugi kýs
að gera jörðina’ að paradís
>og alla menn englum jafna.
En annar vill leiða eina þjóð
í öndvegið; það er líka góð
>hugsun, sem síst má hafna.“
7.
– „En það veröur eilíft, en ónýtt stríð,
því enginn má segja jarðar lýð,
>hvar eigi’ hann aö lokum að lenda,
og gatan til þessa Gósenlands
með gæfu og fullkomnun sérhvers manns
>á hvergi’ í alheimnum enda.“
8.
„En stefnan er áfram, og eitt er víst:
Þótt áform mannanna náist síst,
>þá eru þeir allir að vinna,
og launin: fé og frægð og hrós,
því fram yfir dauðann skín af þeim ljós,
>sem einhverju’ í alvöru sinna.“
9.
– „Ég sé ekki tilveru takmark neitt,
mín trú er dáin og vonin þreytt
>á leit eftir ljósi á vegi,
og yfir mig leggst eins og eilíf nótt,
með andvöku’ er drepur lífsins þrótt
>og draumana’ og von eftir degi.“
10.
– „Þá þekkirðu heimsins hæstu neyð,
og hrelldum sálum skalt vísa leið
>til bjartari og betri landa.“
– „Ég sjálfur eygi þar enga brú.“
– „Jú, einmitt á slíkum vegi ert þú
>til ljóssins og lífsins stranda.“
11.
„Ég veit það að jöröin á líf og ljós,
og laðandi tál, með blóm og rós,
>fyrir þá sem ei auðnina eygja.
Ég hef hrópað um bending í himininn,
en huganum hvergi svölun finn,
>og sál mín er sífellt að deyja.“
12.
„Þú heyir í eigin huga stríð
við hugsun, sem engin leysir tíð,
>og eykur þér efa og sorgir.
En semdu sem fyrst við þig sjálfan frið,
og svo skaltu aftur reisa við
>þær hrundu, heilögu borgir.“
13.
„En heimtirðu’ að skilja og eygja allt,
verða’ augu þín blind. Þú varast skalt
>að koma með kröfu slíka.
Það sem heldur við lífinu heiminum í,
er hulda gátan, sem alltaf er ný,
>og leitin að guöi líka.“