Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Guðmundur Bergþórsson 1657–1715

EITT LJÓÐ — ELLEFU LAUSAVÍSUR
Guðmundur var fæddur á Stöpum Vatnsnesi. Á fjórða ári lamaðist Guðmundur í fótum og visnaði á honum hægri höndin. Fimm ára fór hann til vandalausra. Um átján ára aldur fluttist hann út á Snæfellsnes og var þar lengst af til heimilis á Arnarstapa. Guðmundur var flugnæmur og gáfaður, lærði að lesa og skrifa og skrifaði allt með vinstri hendinni. Hann fékkst talsvert við að segja til börnum. Þá var hann síyrkjandi og orti margt eftir pöntun, til dæmis mikið af erfiljóðum. Hafði hann af þessum störfum nóg fyrir sig að leggja. Skáldskapur   MEIRA ↲

Sjá einnig:

Guðmundur Bergþórsson höfundur

Ljóð
Síðasti mansöngur Ferakutsrímna ≈ 1700
Lausavísur
Býst ég við að gefnir gulls
Guð vor faðir í himna höll
Hann sem kannar allra akt
Hljóðna fuglar haustar að
Látum raupa þengils þjóð
Náir mér engin nauðung ill
Orðabyrðan þreytt er þrátt
Víst er sagði vísir skær
Volað hefur mig venja og synd
Þögnin leiðist þráfalt mér
Örmum vefjast söl og sef