Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Flokkar

Allt  (725)
Ástarljóð  (8)
Biblíuljóð  (3)
Eftirmæli  (11)
Gamankvæði  (12)
Háðkvæði  (5)
Heilræði  (1)
Hindisvík  (2)
Húnaþing  (7)
Húnvetningar  (6)
Jóðmæli  (1)
Jólaljóð  (2)
Kappakvæði  (1)
Lífsspeki  (2)
Ljóðabréf  (6)
Náttúruljóð  (47)
Rímur  (1)
Sagnakvæði  (1)
Sálmar  (2)
Skáldsþankar  (30)
Strandir  (2)
Söguljóð  (10)
Tíðavísur  (1)
Tregaljóð  (2)
Þululjóð  (1)
Ævikvæði  (2)

Síðasti mansöngur Ferakutsrímna

Fyrsta ljóðlína:Manndóm, visku, mennt og kurt
Heimild:Merkir Íslendingar - Nýr flokkur bls.V. bls.82-83
Viðm.ártal:≈ 1700
1.
Manndóm, visku, mennt og kurt
mér er ei unnt að sýna
veröld hefur villt í burt
virðing flesta mína.
2.
Hvernig lukkan hampar mér
heilkunnugt er þjóðum
kararmaður einn ég er
ólærður hjá þjóðum.
3.
Volað hefur mig venja og synd
varla er um að hælast
herfilegri hlaut ég mynd
en hrædýr sem menn fælast.
4.
Hver mann þó að haldi lán
heilbrigðinni betra
setið hef ég við soddan án
síðan fjögra vetra.
5.
Árin hafa tals þó tvenn
tuttugu liðið síðan
að ég gangs - það muna menn -
missti styrkinn fríðan.
6.
Hafa í kör, það lýð er ljóst
lifað flestir skemur
æskan burt með armóð dróst
elli að höndum kemur.
7.
Af fáviskunni ég fýstist að
fara með blek og penna
aldrei var mér bókablað
boðið til að kenna.
8.
Þó lét guð mig samt til sanns
soddan gæsku kanna
eftirlæti hlaut ég hans
og hugnað bestu manna.


Athugagreinar

Það var lán í óláni Guðmundar, að hann „fýstist að fara með blek og penna.“ Skáldgáfa hans og fróðleikur aflaði honum vina og styrktarmanna og þrátt fyrir vanburða líkama er hann oftast hress í bragði:
Gott sé þeim með geðið kátt
sem glaður sést í hverjum stað
þó drottinn leggi á mótgangsmátt
maður er sá, sem umber það.
(Bósarímur X)
Þó að honum sé varnað þátttöku í venjulegum störfum heilbrigðra manna, fann hann erkefni við sitt hæfi og rækti það af alúð:
Ég hef hlotið manndómsmagt
minnsta af sonum Nóa
hvorki er mér til handverks lagt
hey að slá né róa.
Fyrst mig setti herrann hjá
hraustra þarfamönnum
skapfelldlegast skilst mér þá
að skemmta frómum mönnum.
Greinarhöfundur Finnur Sigmundsson