Kvæða- og vísnasafnið Haraldur

Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Sólskin

Fyrsta ljóðlína:Man eg þá stund
Heimild:Sóldægur - ljóð bls.10
Viðm.ártal:≈ 1925
Tímasetning:1914-´20
Flokkur:Ástarljóð

Skýringar

Úr syrpunni „ Gamlar og nýjar glæður “ 1914 -1920
Man eg þá stund,
þegar meyjuna fyrst eg sá:
sólin var að hefjast
úr hafinu blá.
Grösunum hrundu
gleðitár af brá.

Eg var sem náttúran
næturdimm og köld.
En svo kom hún með lífið
og ljósin þúsundföld.

Hvert fræ mitt varð blómstur,
er brosti henni mót.
Lífdöggum stráði hún
um legg þeirra og rót.

Drukku þau og drukku
djúpan svalateig.
- Aldrei hefur fundist
önnur dýrri veig.

- Hátt yfir líf mitt
hófst hún þessi sól.
Aldrei skrugguleiftur
né ský hana fól.

Sit eg í þeim ljóma
langan gleðidag. -
Ekki er ennþá komið
undir sólarlag.