B 9 - Þessi salm í dymbilviku | BRAGI
Bragi, óðfræðivefur

Söfn

Íslenska
Íslenska

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Innskráning ritstjóra

B 9 - Þessi salm í dymbilviku

Fyrsta ljóðlína:Jesús upp á krossinn stóð
bls.34–37
Viðm.ártal:≈ 0

Skýringar

Þessi sálmur yfir sjö orð Krists á krossinum er eftir þýska guðfræðinginn Johann Boeschenstein (1472–1540), „Da Jesus auf dem Kreutze stund“. Var sálmurinn þýddur á dönsku og birtist í Sálmabók Hans Tausen 1553 og hefur Gísli alfarið [eingöngu KE] byggt á þeirri þýðingu. Guðbrandur er með aðra þýðingu í Sálmabók 1589 og Graduale 1594 og var hann í messusöngsbókum síðan til 1801. [Ath. orðalag]


Þessi salm í dymbilviku


1.
Jesús upp á krossinn stóð,
honum forhljóp hans heilaga blóð,
hans sár gjörði honum stóra pínu.
Sjö orð hann talaði í samri stund,
þau bíhalt í hjarta þínu.
2.
Eð fyrsta orð var svo miskunnarligt,
allt til síns föðurs í himerík,
það er svo lystugt að heyra.
Forlát þeim, Faðir, þeir vita ei betur
en það þeir mig nú gjöra.
3.
Það annað sagði hann til móðir sín:
Sjá kvinna þinn son í staðinn mín,
það skal Jóhannes vera.
Jóhannes sjá móðir þín,
eg vil hana þér bífala.
4.
Þar næst þú þenk hvað mild hann er
mót öllum þeim hans náð bígera.
Til reyfarans sagði hann náðliga:
Fyr víst skaltu á þenna dag
með mér í Paradís vera.
5.
Það fjórða hrópti hann svo greysilig:
Minn Guð, minn Guð,
því forléstu mig í svo grimmum leons höndum,
eg pínunst og plagunst svo sárliga
biturri í þessum böndum.
6.
Þér merkið vel hvað það fimmta orð var:
Mig þyrstir, sagði hann opinbar.
Þeir skenktu honum edik með galli,
hann þyrsti allt eftir [?] vor sáluhjálp,
þann drykk hann drakk fyr oss alla.
7.
Sem hann hafði drukkið þann beiska drykk:
Nú er fullkomnuð þann heilaga skrift,
eg hefi þær pínur fengið,
hvað prophætar höfðu spáð um mig,
það er nú allt fram gengið.
8.
Þá hrópti hann svo hátt yfir alla menn:
Faðir, eg bífala þér anda minn
í þínar guðdóms hendur.
Svo beygði hann sitt höfuð niður
og svo sinn anda út sendi.
9.
Þá Centurio það undur sá
honum sýndist sem veröldin vildi forgá,
þá myrkvaðist sól og máni.
Jörðin skalf og hristist við
því skaparinn stóð í fári.
10.
Fyrir víst er það sannliga
Guðs föðurs son af ríkjum himna,
sem nú leið dauða og vanda.
Sannliga var þetta vor hjálparmann
sem nú gaf upp sinn anda.
11.
Þeir óttuðust Guð svo innarliga
og lofuðu Guð föður himnaríkja,
það viljum vér allir gjöra.
Hann hefir sinn son ei fyr oss sparað,
vér viljum honum trúa og heyra.
12.
Nú viljum vér stríða allra mest
mót syndum sem hafa Guðs son krossfest,
vér viljum þær alltíð hata;
og biðja þann sem oss hefir leyst
að hann snúi oss öllum til bata.