Skalde-Brage

Grupper

Alt  (103)
Balladar  (5)
Salmar  (9)

Ragnarsdrápa

Første verselinje:Vilið Hrafnketill heyra
Forfattar:Bragi Boddason
Versemål:Drottkvætt
Def. årstal:≈ 850
1.
Vilið Hrafnketill heyra,
hvé hreingróit steini
Þrúðar skalk ok þengil
þjófs ilja blað leyfa?
2.
Nema svát góð ens gjalla
gjǫld baugnafaðs vildi
meyjar hjóls enn mæri
mǫgr Sigurðar Hǫgna.
3.
Knátti eðr við illan
Jǫrmunrekkr at vakna
með dreyrfáar dróttir
draum í sverða flaumi;
rósta varð í ranni
Randvés hǫfuðniðja,
þás hrafnbláir hefnðu
harma Erps of barmar.
4.
Flaut of set, við sveita,
sóknar alfs, í golfi
hræva dǫgg, þars hǫggnar
hendr sem fœtr of kendusk;
fell í blóði blandinn
brunn ǫlskála – runna
þat>apos;s á Leifa landa
laufi fátt – at hǫfði.
5.
Þar, svát gerðu gyrðan
golfhǫlkvis sá fylkis,
segls Naglfara siglur
saums andvanar standa;
urðu snemst ok Sǫrli
samráða þeir Hamðir
hǫrðum herðimylum
Hergauts vinu barðir.
6.
Mjǫk lét stála støkkvir
styðja Gjúka niðja
flaums, þás fjǫrvi næma
Fogl-hildar mun vildu,
ok bláserkjar birkis
(ball) fagr-gǫtu allir
(ennihǫgg ok eggjar)
Jónakrs sonum launa.
7.
Þat segik fall á fǫgrum
flotna randar botni;
Ræs gǫfumk reiðar mána
Ragnarr ok fjǫl sagna.
8.
Ok ofþerris æða
ósk-Rǫ́n at þat sínum
til fárhuga fœri
feðr veðr boga hugði,
þás hristi-Sif hringa
hals, en bǫls of fylda
bar til byrjar drǫsla
baug ørlygis draugi.
9.
Bauða sú til bleyði
bœti-Þrúðr at móti
malma mætum hilmi
men dreyrugra benja;
svá lét ey, þótt etti
sem orrostu letti,
jǫfrum ulfs at sinna
með algífris lifru.
10.
Letrat lýða stillir
landa vanr á sandi
(þá svall heipt í Hǫgna)
hǫð glamma mun stǫðva,
es þrymregin þremja
þróttig Heðin sóttu,
heldr an Hildar svíra
hringa þeir of fingu.
11.
Ok fyr hǫnd í holmi
hveðru brynju Viðris
fengeyðandi fljóða
fordæða nam ráða;
allr gekk herr und hurðir
Hjarranda framm kyrrar
reiðr af Reifnis skeiði
ráðalfs af mar brǫ́ðum.
12.
Þá má sókn á Svǫlnis
salpenningi kenna;
Ræs gǫfumk reiðar mána
Ragnarr ok fjǫl sagna.
13.
Gefjon dró frá Gylfa,
glǫð djúprǫðul ǫðla,
svát af rennirauknum
rauk, Danmarkar auka;
bǫ́ru øxn ok átta
ennitungl, þars gingu
fyr vineyjar víðri
vallrauf, fjǫgur haufuð.
14.
Þat erum sýnt, at snimma
sonr Aldafaðs vildi
afls við úri þœfðan
jarðar reist of freista.
15.
Hamri fórsk í hœgri
hǫnd, þás allra landa,
œgir Ǫflugbarða,
endiseiðs of kendi.
16.
Vaðr lá Viðris arfa
vilgi slakr, es rakðisk,
á Eynæfis ǫndri,
Jǫrmungandr at sandi.
17.
Ok borðróins barða
brautar þvengr enn ljóti
á haussprengi Hrungnis
harðgeðr neðan starði.
18.
Þás forns Litar flotna
á fangboða ǫngli
hrøkkviáll of hrokkinn
hekk Vǫlsunga drekku.
19.
Vildit vrǫngum ofra
vágs hyrsendir ægi,
hinn>apos;s mætygil máva
mœrar skar fyr Þóri.
20.
Hinn es varp á víða
vinda ǫndurdísar
of manna sjǫt margra
mundlaug fǫður augum.


Athugagreinar

7.4, 12.4 fjǫl] fjǫlð FJ mss. (pga. Craigies lov)
8.3 fœri] fœra FJ (em.)
11.8 ráðalfs] raðaralfs FJ (em.)
13.1 djúprǫðul ǫðla] djúprǫðuls, óðla FJ
14.2 Aldafaðs] Aldafǫðrs FJ mss. (pga. Craigies lov)
15.3 Ǫflugbarða] Ǫflugbǫrðu FJ (em.)