Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Íslands minni

Fyrsta ljóðlína:Hún geymir þennan dýra draum
Bragarháttur:Tvöföld ferskeytla með forlið
o
o
o
o
o
o
o
o
Viðm.ártal:≈ 1925
Tímasetning:1914

Skýringar

Undir ljóði stendur: „1914“. Kvæðið birtist í Vísi 1. september það ár. Undir því stendur:

Kvæði þetta stóð til að yrði sungið á þjóðminningu Reykjavíkur 2. ágúst, og fjekk höfundurinn beiðni hátíðarnefndarinnar um kvæði, einmitt þegar hann var að stíga upp í bifreiðina til ferðar austur yfir fjall og sendi hann svo nefndinni þetta kvæði frá Selfossi. En svo fórst alt hátíðarhaldið fyrir hjer eins og menn vita. Aftur komust menn að því eystra, að Þorsteinn hefði gert kvæði handa Reykvíkingum, og fengu leyfi hans til að skrifa það upp handa söngflokki, sem söng það í sumargleði Upp-Árnesinga á Álfaskeiði. Þar var góð sumarskemtun og mesti mannfjöldi.
Hún geymir þennan dýra draum:
að drómann sinn hún slíti,
en heyrir mest um örlög aum,
um örbirgð sína og lýti.
Og börnin hennar hrópa mest,
þótt hinir séu ei góðir;
en hún má þegja og þola flest,
því þetta er fátæk móðir.

Þótt börnin sjái’ hún sé ei feit,
og sýnist brjóstið marið,
hún hélt þau þegði, því hún veit,
hvert þetta skart er farið.
Um það, hve hún er breytt og ber,
þeir brígla, sem hún hlúði,
þótt horfi á slitrin hver á sér
af hennar brúðkaupsskrúði.

Og samt á auðnan ekkert haf,
sem oss er trygt að beri
í trúrra faðm en gæfan gaf
og Gunnari aftur sneri.
En þótt hún mætti af sonum sjá,
hún sökkur ei til grunna;
þú bíður móðir, manna þá,
sem meira þora og unna.

Og mjög af tímans tötrum ber
þín tign í sögu og ljóði:
hver geislinn verður gull á þér,
ef glampar ljós í óði.
Og sittu heil með hópinn þinn,
og hnipptu við þeim ungu;
þeir ættu að geyma arfinn sinn,
sem erfa þessa tungu.