Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Veisla á himnum

Fyrsta ljóðlína:Einu sinni efndi Alfaðir til fagurrar veislu í höll sinni á landi heiðblámans.
Viðm.ártal:≈ 1975–2000
Tímasetning:1881

Skýringar

Árið 1881, tveim árum fyrir dauða Turgenevs, komu út eftir hann Smáljóð í lausu máli og er eftirfarandi prósaljóð ættað úr þeirri bók. Það er þýtt úr Elektitaj noveloj (Internacia Mondliteraturo – volumo 3) sem út kom í Leipzig 1923 í þýðingu Alexandru Mexin.
Einu sinni efndi Alfaðir til fagurrar veislu í höll sinni á landi heiðblámans.
Hann bauð öllum dyggðunum. Allar eru þær konur; þess vegna bauð hann engum karlmönnum.
Þær komu saman fjölmargar ... stórar og smáar. Þær smávöxnu voru bæði viðfeldnari og þýðari í fasi en þær stóru. En allar voru þær ánægðar og ræddu saman af mikilli kurteisi eins og til heyrir þegar nánir ættingjar og kunningjar hittast.
En sjá - Alfaðir tók allt í einu eftir tveim fögrum konum sem sýndust enn ekki þekkjast.
Hann tók í hönd annarrar þeirra og leiddi hana til hinnar. „Gyðja þakklætis!“ sagði hann og kynnti þá fyrri. „Gyðja góðverka!“ sagði hann og kynnti þá seinni.
Báðar urðu dyggðirnar mjög undrandi: Þær höfðu ekki hist fyrr en nú allan þann tíma sem heimurinn hafði staðið og víst var hann þó orðinn nokkuð gamall.