Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Íslandsljóð 2

Íslandsljóð II

ÍSLANDSLJÓÐ
Fyrsta ljóðlína:Sjá, hin ungborna tíð vekur storma og stríð
Viðm.ártal:≈ 1900
Tímasetning:1897

Skýringar

Prentað í Sögum og kvæðum.
1.
Sjá, hin ungborna tíð vekur storma og stríð,
leggur stórhuga dóminn á feðranna verk. –
Heimtar kotungum rétt, – og hin kúgaða stétt
hristir klafann og sér hún er voldug og sterk.
2.
Nú er grafinn sá líður frá liðinni tíð,
er sig lægði í duftið og stallana hóf.
Nú er þroskaðri öld eftir glapskulda gjöld,
og það gnötrar frá rótum hið aldraða hróf.
3.
Allt skal frjálst, allt skal jafnt, réttan skerf sinn og skammt
á hvert skaparans barn, allt frá vöggu að gröf.
Þetta boðorð knýr fram, knýr menn brautina fram
undir blikandi merkjum um lönd og um höf.
4.
Enginn stöðvar þá göngu, þótt leiðin sé löng,
fólkið leysir með hörku, ef auðmýkt það batt; –
viti þrældómsins vin, eyðist kyn, fæðist kyn
og hann krýpur þó loks því sem rétt er og satt.
5.
Yfir álfur og lönd tengir bróðernið bönd,
yfir brimið og ísinn nær kærleikans hönd;
einnig hér undir eyðingu, áþján og neyð
blunda áranna kröfur við heiði og strönd.
6.
– Því þótt jafnaðarkröfunum græfum vjer gröf
með þá grátlegu huggun, að enginn á neitt,
er í örbirgðarhjarinu hér eins og þar
leikinn herrann og þrællinn, – slíkt tildur skal eytt.
7.
Og þótt kreddurnar ver víða klæði, en hér,
er menn kunna svo mikið en þekkja’ ekki neitt,
er til svartasta tjóns úti’ um sveitir vors fróns
leikin sauðkind og smali. Slíkt hneyksli skal eytt.

8.
Nú er dagur við ský, heyr hinn dynjandi gný
nú þarf dáðrakka menn – ekki blundandi þý,
það þarf vakandi önd, það þarf vinnandi hönd
til að velta í rústir og byggja á ný.
9.
Sjáið risastig heims! Tröllbrot rafar og eims,
selja rammleik og auð hverri mannaðri þjóð.
Eigum vér einir þol, fyrir vílur og vol til
að varða og greypa vorn arðlausa sjóð?
10.
Heyrið ánauðug lönd, brjóta ok, slíta bönd
heyrið Írann og Grikkjann með þyrnanna krans.
Eigum vér einir geð til að krjúpa á knéð
og að kaupa oss hlé fyrir rétt þessa lands?
11.
Hér þarf hugar og máls, skilja málstað sín sjálfs
og að muna hvað skeð er, –sú þraut virðist ljett,
bara sitja við borðið og segja eitt orð,
vera sammála aðeins, um það sem er rétt.
12.
Og sé mál vort ei laust og ef trú vor er traust
á vort takmark og framtíð er sigurvon enn.
Þá skal losna um vor bönd, þá er líf fyrir hönd,
þá skal ljós skína’ um eyjuna, komandi menn!