Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Söknuður

Fyrsta ljóðlína:Man eg þig mey / er hin mæra sól
Heimild:Fjölnir 1843 bls.18-19
Bragarháttur:Ljóðaháttur
Viðm.ártal:≈ 1825
Tímasetning:1829–1832
Flokkur:Ástarljóð

Skýringar

Breytt kvæði. Samið á árunum 1829–1832. Eiginhandarrit [fyrirsagnarlaust] er varðveitt í Árnastofnun í handritasafni Konráðs Gíslasonar (KG 31 b I). Frumprentun í: Fjölni, 6. ár, 1843. [Fyrirsögn: Söknuður]. Einnig prentað í: Ljóðmæli eptir Jónas Hallgrímsson. B. Pjetursson og K. Gíslason hafa sjeð um prentunina. Khöfn 1847. [Samkvæmt frumprentun í Fjölni].
1.
Man eg þig, mey!
er hin mæra sól
hátt í heiði blikar;
man eg þig, er máni
að mararskauti
sígur silfurblár

2.
Heyri eg himinblæ
heiti þitt
anda ástarrómi;
fjallbuna þylur
hið fagra nafn
glöð í grænum rinda.
3.
Lít eg það margt,
er þér líkjast vill
guðs í góðum heimi:
brosi dagroða,
blástjörnur augum,
liljur ljósri hendi.
4.
Hví hafa örlög
okkar beggja
skeiði þannig skipt?
hví var mér ei leyft
lífi mínu
öllu með þér una?
5.
Löngum mun eg,
fyrr hin Ijósa mynd
mér úr minni líði,
á þá götu,
er þú ganga hlýtur,
sorgaraugum sjá.
6.
Sólbjartar meyjar,
er eg síðan Ieit,
allar á þig minna;
því geng eg einn
og óstuddur
að þeim dimmu dyrum.
7.
Styð eg mig að steini,
stirðnar tunga,
blaktir önd í brjósti;
hnigið er heims Ijós,
himinstjörnur tindra —
eina þreyi eg þig.