Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Í dalnum

Fyrsta ljóðlína:Við sjóinn frammi lengur eg ei undi
Viðm.ártal:≈ 1875
Tímasetning:1874

Skýringar

Prentað í Ísafold 24.12.1874.
1.
Við sjóinn frammi lengur eg ei undi,
önd mín þráði söng í birkilundi;
>Upp frá ægi svala
>einn ég gekk til dala,
við mér blasti fegurð fjallasala.
2.
Um hagann græna skýja skuggar liðu,
skein á foss og bugður kristalls-iðu;
>hált var upp til hjalla,
>heyrði’ eg svani gjalla
innst á vatni, djúpt und fótum fjalla.
3.
Eg leit hvar skúrkir létt í gróðri þýðum
læddust undir sól með björtum hllðum,
>blá sem blæjan síða
>byrgi sorgarfríða
Unga mey með tárabrosið blíða.
4.
Í hamrakleifum hádags undir sunnu
hvíldi eg, þar neðra lækir runnu.
>Kvað við fugla kliður,
>kvað við lækja niður;
ómur sá var einskær gleði og friður.
5.
Þá sat eg þar und viðarrunni vænum,
var sem heyrði’ eg rödd í sunnanblænum:
>upp við hamrahliðin
>heyrðu fuglakliðinn
saman blandast ljúft við lækjaniðinn.
6.
Ef kominn ertu hryggur heims úr glaumi,
hér er rótt hjá mínum bláa straumi;
>upp við hamrahliðin
>heyrðu lóukliðinn
blandast angurblítt við lækjaniðinn.
7.
„Ef kominn ertu hýr með hlýrum rjóðum,
hér er glatt á mínum sumarslóðum,
>upp við hamra-hliðin
>heyrðu þrastakliðinn
blandast unaðsblítt við lækjaniðinn.“
8.
„Og elskir þú, þá sit við svalan fossinn,
sumarblær þar fjólum gefur kossinn;
>upp við hamrahliðin
>heyrðu fuglakliðinn
blandast himinblítt við lækjaniðinn“.