Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Til Þuríðar Sveinbjarnardóttur

Fyrsta ljóðlína:Hjarta mitt titrar, það harmurinn sker
Höfundur:Jón Thoroddsen
Viðm.ártal:≈ 1850
Tímasetning:1851

Skýringar

Þuríður var húsfreyja síra Eiríks Kúld í Flatey.
1.
„Hjarta mitt titrar, það harmurinn sker,
horfinn er ástkæri sonurinn mér,
sá sem til unaðs mér alfaðir gaf
eilífu miskunnar gnægðinni af,
>liggur í kistunni liðinn.“
2.
„Sá eg hinn fegursta blikna, sem blað
á blómstilk, sem frosta er snortinn af nað,
bað eg minn drottin að frelsa hans fjör,
en flúið er lífið af nábleikri vör
>nú sem að kyssi eg kalda.“
3.
Móðir! sem þannig nú syrgir þinn son,
soninn hinn fríða og ættmanna von,
láttu ei harminn svo hjarta þitt þjá,
að hryggðar úr dimmunni megir ei sjá
>huggandi himinljós tindra.
4.
Minnst þess að eldheita brjóstið sem bar
barnið hið syndlausa, einnig það var
bitrasta harmanna sverðinu sært,
sama því hlutskipti veri þér kært
>sem guðsmóðir þjáð varð að þola.
5.
Í brjóstinu sonar þíns skína réð skær
skynsemis neistinn svo fagur og tær,
þú vildir hann yxi með aldri og tíð, –
er hann þá slokkinn við helfarar stríð?
>Nei, hann í ljósheimi lifir.
6.
Nú er hinn ungi við uppsprettu þá,
allar sem spekinnar lindirnar frá
streyma um alheim, en eilífða tjald
frá augum hans tekið, svo litmynda spjald
>heilagra hugmynda skoðar.
7.
Gott er að eiga sér ágætan nið,
atgjörvi gæddan og prúðmenna sið,
þó er hann maður, og sælli er sú
sem að það hlotnast að vera, sem þú,
>móðir að ástkærum engli.
8.
Og þegar húmar um haga og fjöll,
en himnanna smáblysin kveikt eru öll
á ljósskýi engillinn líður, og sér
landið hið flata, og blíðlega tér:
„móðir, þú mátt ekki gráta!“