Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Jón M. Ósmann

Fyrsta ljóðlína:Ljósum tárum laugast jörð
Bragarháttur:Ferskeytt (ferskeytla)
Viðm.ártal:≈ 1925
Tímasetning:1914
Jón M. Ósmann
ferjumaður á vestri Héraðsvötnum í Skagafirði
drukknaði í Héraðsvatnaósi vorið 1914.
1.
Ljósum tárum laugast jörð, –
lokuð vinarbráin.
Alltaf þyngjast örlög hörð:
Ósmann! Þú ert dáinn.
2.
Um þig hélt ei heimurinn
hendi ríkmannlegri.
Samt var andans auður þinn
öllu gulli fegri.
3.
Margur að þínu brauði bjó
í byljum ferðalagsins.
Veganestið nauma þó
nægði vel til dagsins.
4.
Þegar snauðra þrekið dvín,
þreyta og kuldi lamar,
blessuð hjálparhöndin þín
hreyfist aldrei framar.
5.
Vinur ljóða og lista varst,
lifðir sönnum gróða,
út af mælsku-brunni barst
bragamálið góða.
6.
Með hreysti og fræknleik fórstu leynt,
færðir ei slíkt í letur.
Ægir hefir eflaust reynt
afl þitt flestum betur.
7.
Fram um breiðan báruvöll
bylgjuróts í skvaki
tök þín gleymast ekki öll,
aldni fjögramaki!
8.
Þegar laustu brims að beð,
boðum heljar sleginn,
ég veit þú hefir, vinur! séð
vitann hinum megin.
9.
Var ei sæl hin síðsta nótt
og sætust banaskálin
er dætur Ránar hægt og hljótt
hófu þig fram í álinn?
10.
Þegar sól úr sævi rjóð
sendir morgunljósin
syngur ei lengur sólarljóð
svanurinn fram við ósinn.