Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Ljóðabréf Hreggviðar Eiríkssonar á Kaldrana á Skaga til Margrétar Pálsdóttur á Ásbjarnarstöðum

Fyrsta ljóðlína:Hnísu dróma birtu brík
Heimild:Hafurskinna I hefti bls.40–50
Viðm.ártal:≈ 1825
Flokkur:Ljóðabréf

Skýringar

Í Hafurskinnu er þess ekki getið hvaðan Ljóðabréf Hreggviðar sé tekið.
Ljóðabréf Hreggviðar Eiríkssonar á Kaldrana á Skaga
til Margrétar Pálsdóttur á Ásbjarnarstöðum.
1.
Hnísu dróma birtu brík,
búin sóma, dyggðarík,
sinnis-fróma svars með spík,
svölu Óma til þín vík.
2.
Vefjan klæða, vil eg þér
vanda kvæða málrúner,
kort þó blæða kunni hér
Kvásis æða straumarner.
3.
Eg hef talað eina stund,
Ofnis bala, þig við, Hrund,
– Það ef svalar þinni lund
þér að gala Hnikars fund.
4.
Heitin efna hlýt eg mín,
hirðir gefna motrar Lín.
Ef svo skal nefna, þá til þín
þessi stefna ljóð ófín.
5.
Mína ringa mærðar skrá
mæt ef hringa rós vill sjá,
samhendingu þáttinn þá
þennan stinga vill upp á.
6.
Eg þó vandi ei sem skal
öl Hjaranda róms af dal
þér til handa, hýrt kvenval,
– Hveðru anda mennt sig fal.
7.
Nægðin góða gleðinnar
gafst mér, þjóð nær til mín bar
greinir ljóða gulllegar
Grábaks slóða liljunnar.
8.
Er þó raun eg ekki kann
eyju launa Menju þann
þátt að launa liðugan
lyndis hraun sem kæta vann.
9.
Þó eg bindi þessa skrá,
þar er myndin lítil á.
Hér tíðindi fregnast fá
fróns um strindi mönnum hjá.
10.
Vetur liðinn vargs um mó
vonsku iðinn reyndist þó.
Kaföld niður keyrðu snjó,
kæfðu friðinn, mein til bjó.
11.
Á jólaföstu það eg þyl,
þá í höstum kafalds-byl
blátt með röstum birtings gil
braut af köstum þóttu fyl.
12.
Brimið stóra braut við mar
birni fjóra skervallar.
Fljótt um kóra Fjörgynjar
fennti jóra sums staðar.
13.
Vogs á hestum virða brands
veiði besta fékk til sanns;
upp er sestur ábatans
afli bestur sunnanlands.
14.
Snæfellinga húna hauk
hart nam stinga skerja mauk.
Ævi þvingað liðið lauk
lands á hring við fiska hnauk.
15.
Sjóróandi þegnar þá,
þegar landi vildu ná,
Helja anda hreif þeim frá,
Hjallasandi var það á.
16.
Íss um jarðar landa lóð
leið hlébarðar Njörva jóð,,
tölu hjarðar þó hélt þjóð,
þetta skarðar rauna sjóð.
17.
Bjarnar dagur brátt upp rann,
blíðu-fagur síst var hann.
Lands til magarauður rann,
rýmdi baga grásleppan.
18.
Afli reiddur virðum var,
vængja meiddu tróðurnar,
festir greiddu fram á mar,
fuglinn veiddu Drangeyjar.
19.
Þessum tróðu þeir í bönd,
þar með hlóðu siglu önd,
undir þjóðum ruðu rönd,
Ránar vóðu dýr að strönd.
20.
Síðan burinn Svásaðar
sjálegur ei þótti par;
mótgangs kurinn margur bar,
– mánuður af sumri var.
21.
Þá nam batna þeyrinn fyrst,
þelið skatna við hresstist,
stíflan gatna stöðvaðist,
straumur vatna fram spýttist.
22.
Himins röðull hulinn lá
húna föður degi á.
Skúra löður skýjum frá
skemmdi töður fólki hjá.
23.
Svona hjólið happa dvín
hvar á stólar öldin fín;
gráts um ból, að gátu mín,
gleðisólin misjafnt skín.
24.
Lánið sneiddi lýðum hjá,
lítinn veiddi fisk úr sjá.
Friðnum eyddi Gjálpin grá,
Gínars freyddi mey upp á.
25.
Ægis jóðin öldruðu
ill með hljóðin skvöldruðu,
straums um slóð ei stöldruðu,
stundu móð og nöldruðu.
26.
Eitthvað banna yndi fer
Yggs á svanna, þykir mér.
Veiga Nanna, þyl eg þér
þriggja manna slysfarer.
27.
Einn á Skaga burt sig bjó,
braut nam laga sels við mó;
leið sá baga, líka dó,
lands að haga rak af sjó.
28.
Virða styggða vefja bönd,
vinir dyggða misstu önd,
æði hryggða efnin vönd
yfir skyggðu Reykjaströnd.
29.
Höldar tveir, þar fé sig fól,
ferðast meir og þreyttu ról;
á hálum leir við hnísu ból
hröpuðu þeir í Tindastól.*
30.
Andar-snauðir þessir þá
þoldu nauðir, heyra má,
firrtir auði Fjörgyn á
fundust dauðir sjónum hjá.
31.
Dana kenndur mastra mar,
móins renndur grjóti þar,
brunaði lendur bússunnar,
Busk frá sendur þessi var.
32.
Hvals um engi Hræsvelgur
hvein við strengi skapillur,
undir mengi alvotur
öslaði lengi byrðingur.
33.
Reflum skreytti rá-sóti
rennslis neytti sá fljóti,
öldum beitti á móti,
af sér þeytti sjáróti.
34.
Láin hrundi, reyndist röng,
ráin stundi, hjólið söng,
voðin drundi um Glamma göng,
gnoðin dundi rúma-löng.
35.
Ekkils landa ekran blá
Ísa granda skaut upp þá.
Skjótt nam standa skeiðin há
Skagastrandar kaupstað hjá.
36.
Hófst um Sali höndlunar
happ útvalið kauptíðar;
tuttugu dali verðið var,
við sem balir, tunnunnar.
37.
Faktors kjölum falinn rís
Fróns á vörum lítill prís,
þó með svörum viðtekt vís
veitt sé rörum handar ís.
38.
Gumnar sanna, grænlenskur,
Gauts að sanna hvítleitur
ferðum annar óþarfur
ígultanna byrðingur.
39.
Þjóð vankætti það um sinn,
þá óvætti rak hér inn;
á engjaslætti, illkvittinn,
ekkert bætti heyskapinn.
40.
Fróns um bý menn fregnuðu
fréttum í þeim sunnlensku,
þar í kvíum kaffenntu
kindur níu og ellefu.
41.
Fjúk á degi flekkjum í
fannst, eg segi, drupu ský,
víða, slegin vætu í,
voru heyin léleg því.
42.
Hlífa Þundur, hrings og Gná
hausti bundu tryggðir á;
hét Guðmundur seggur sá,
sér við undi kera lá.
43, Nefndist Anna hodda hlíð,
hal sem vann að eignast fríð,
kjörin kanna þæg og þýð;
þriggja rann svo vikna tíð.
44.
Þraut samvistin þeirra mjó.,
þorna kvisti mein til bjó,
liljan nistis dávæn dó,
dýrð hjá Kristi náði þó.
45.
Manna hér um land og lá
lífið er, það finna má,
breyskt leirkerið, bólur smá,
brothætt gler og visið strá.
46.
Eins og stríður strauma dans
strax burt líður ævin manns,
að oss ríður eymda fans
eður blíður gleði dans.
47.
Svo nam líða sumarið
sitt með stríða skakviðrið;
annað síðan víst tók við
vetrar-tíðar kælu-snið.
48.
Hér á fróni fellur blítt,
frostið þjónar venju títt.
Ekkert tónast núna nýtt,
niftin prjóna sem fær hlýtt.
49.
Gauta hringa og gulls eyjar
gleður bynginn viskunnar,
Ísland kring um alls staðar
uppfræðingin Magnúsar.
50.
Pósta Klausturs prentar sá
prettalaust, það allir sjá,
fræða naustin fyllir þá
fréttaraustin stór og smá.
51.
Allra stétta Ísfoldar
er sú rétta skuggsjá þar;
í hann þétt með prýði par
prentast fréttir spánnýjar.
52.
Þundar klæða og þorna Gná
þessum gæða fréttum ná;
sig þarf mæða ekki á
oftar kvæða rita skrá.
53.
Prenti hagnar, þyl eg þér,
þessu fagna skyldugt er.
Ljóða vagna hjólin hér
hvergi gagna lengur mér.
54.
Fálkinn Þundar falar dúr,
fræða grundar læsist búr,
kann að skunda kvaks um múr
Kvásis unda steypi-skúr.
55.
Hringa tróða hýr og fín,
hald til góða, bón er mín;
mitt ófróða Vignis vín
vangs um slóðir flyst til þín.
56.
Eyju klæða, eins og ber,
orða sæði kveðja fer.
Fyrir gæði meðdeild mér
milding hæða borgi þér.
57.
Hans þig fræði hugspekin,
hans þig fæði mátturinn,
hans þig klæði huggunin,
hans þig græði styrkurinn.
58.
Son Guðs fundinn sætt með þel,
saklaus bundinn, þoldi hel.
Í hans mundir eg þig fel
allar stundir. Farðu vel.
59.
Frænings setra foldin, lag
falli betra þér í hag.
Óðar letra enti slag
á miðsvetrar föstudag.
60.
Anno mundi árin há
átján hundruð finnast þá
og nítján fundin, merkjast má,
mín var bundin Sónar lá.
61.
Ömmu Móða ótt í stað
undir hljóða strengur kvað.
Sá þér ljóða sendir blað,
silki tróða, heitir það.
62.
Báru essa bekkurinn,
bjarnar sessa tvíslitin,
drengi pressar dauf sorgin,
dagur bessa upprunninn.
Kveðjan:
63.
Mána tjarnar mörk í stað,
Margrétu Pálsdóttur,
Fróða kvarnar, flytji blað,
Freyr, Ásbjarnarstöðum að.


Athugagreinar

29.4 Slysið í Manndrápskinn sem varð í nóvember 1818.