Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Sonatorrek

Fyrsta ljóðlína:Mjök erum tregt / tungu at hrœra
Viðm.ártal:≈ 975
1.
Mjǫk erum tregt
tungu at hrœœra
eða loptvætt
ljóðpundara;
esa nú vænligt
of Viðurs þýfi
né hógdrœgt
ór hugar fylgsni.
2.
Esa auðþeystr,
þvít ekki veldr
höfugligr,
ór hyggju stað
fagnafundr
Friggjar niðja,
ár borinn
ór Jötunheimum,
3.
lastalauss
es lifnaði
á Nökkvers
nökkva bragi.
Jötuns hals
undir þjóta
Náins niðr
fyr naustdyrum.
4.
Þvít ætt mín
á enda stendr,
hræbarnir
sem hlynir marka;
esa karskr maðr
sás kögla berr
frænda hrørs
af fletjum niðr.
5.
Þó munk mitt
ok móður hrör
föður fall
fyrst of telja,
þat berk út
ór orðhofi
mærðar timbr
máli laufgat.
6.
Grimmt vörum hlið,
þats hrönn of braut
föður míns
á frændgarði;
veitk ófullt
ok opit standa
sonar skarð,
es mér sær of vann.
7.
Mjök hefr Rán
ryskt um mik,
emk ofsnauðr
at ástvinum;
sleit marr bönd
minnar ættar,
snaran þótt
af sjölfum mér.
8.
Veizt, ef þá sök
sverði of rækak,
vas ölsmiðr
allra tíma;
hroða vágs brœðr,
ef vega mættak,
fórk andvígr
ok Ægis mani.
9.
En ek ekki
eiga þóttumk
sakar afl
við sonar bana,
þvít alþjóð
fyr augum verðr
gamals þegns
gengileysi.
10.
Mik hefr marr
miklu ræntan,
grimmt es fall
frænda at telja,
síðan-s minn
á munvega
ættar skjöldr
aflífi hvarf.
11.
Veitk þat sjalfr,
at í syni mínum
vasa ills þegns
efni vaxit,
ef randviðr
röskvask næði,
unz her-Gauts
hendr of tœki.
12.
Æ lét flest
þats faðir mælti,
þótt öll þjóð
annat segði,
mér upp helt
of verbergi
ok mitt afl
mest of studdi.
13.
Opt kömr mér
mána bjarnar
í byrvind
brœðraleysi,
hyggjumk um,
es hildr þróask,
nýsumk hins
ok hygg at því,
14.
hverr mér hugaðr
á hlið standi
annarr þegn
við óðræði;
þarfk þess opt
of þvergörum;
verðk varfleygr,
es vinir þverra.
15.
Mjök es torfyndr,
sás trúa knegum
of alþjóð
Elgjar galga,
þvít niflgóðr
niðja steypir
bróður hrör
við baugum selr.
16.
Finn ek þat opt,
es féar beiðir

17.
Þats ok mælt,
at engi geti
sonar iðgjöld
nema sjalfr ali
enn þann nið,
es öðrum sé
borinn maðr
í bróður stað.
18.
Erumka þekkt
þjóða sinni,
þótt sér hverr
sátt of haldi;
burr-s Bileygs
í bœ kominn,
kvánar sonr,
kynnis leita.
19.
En mér fens
í föstum þokk
hrosta hilmir
á hendi stendr;
mákak upp
jörðu grímu,
rýnnis-reið,
réttri halda,
20.
síz son minn
sóttar brími
heiptugligr
ór heimi nam,
þanns ek veit
at varnaði
vamma varr
við vámæli.
21.
Þat mank enn,
es upp of hóf
í Goðheim
Gauta spjalli
ættar ask,
þanns óx af mér,
ok kynvið
kvánar minnar.
22.
Áttak gótt
við geirs dróttin,
gerðumk tryggr
at trúa hánum,
áðr vinan
vagna rúni,
sigrhöfundr,
of sleit við mik.
23.
Blœtka því
bróður Vílis,
goðjaðar,
at gjarn séak,
þó hefr Míms vinr
mér of fengnar
bölva bœtr,
ef et betra telk.
24.
Gáfumk íþrótt
ulfs of bági
vígi vanr
vammi firða
ok þat geð,
es ek gerða mér
vísa fjandr
af vélöndum.
25.
Nú erum torvelt:
Tveggja bága
njörva nipt
á nesi stendr;
skalk þó glaðr
með góðan vilja
ok óhryggr
heljar bíða.