Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Passíusálmar 17

Um leirpottarans akur

PASSÍUSÁLMAR
Fyrsta ljóðlína:Svo sem fyrr sagt var frá
Bragarháttur:Fjórar línur (tvíliður) þríkvætt aaBB
(o)
(o)
(o)
(o)
Viðm.ártal:≈ 1650
Tímasetning:1659
Flokkur:Sálmar

Skýringar

Með lag: Faðir á himna hæð
1.
So sem fyrr sagt var frá
silfurpeninga þá,
hvörjir loks Júdas hrelldu,
höfuðprestarnir seldu.

2.
Og keyptu einn til sanns
akur pottmakarans.
Þar má fullt frelsi hafa
framandi menn að grafa.

3.
Þar finnst ein þýðing fín,
þess gættu, sála mín,
af Guðs ásettu ráði
um það Sakarías spáði.

4.
Líkist leirkerasmið
líknsamur drottinn við
sem Esajas fyrr sagði,
sjálfur það rétt út lagði.

5.
Af leir með lífsins kraft
lét hann mannkynið skapt.
Hrein ker til heiðurs setur,
hin önnur lægra metur.

6.
Drottinn einn akur á,
er honum falur sá.
Minnstu, hann miskunn heitir,
mæddum lýð huggun veitir.

7.
Jesús er einn sá mann
sem akurinn keypti þann,
en hans blóðdropar blíðir
borgunargjaldið þýðir.

8.
Framandi fólkið það
sem fékk ei neinn hvíldarstað
erum vér sorgum setnir,
af syndugu eðli getnir.

9.
Illskunnar eðlið vort
útlenda hefur gjört
oss frá eilífri gleði.
Í Adams falli það skeði.

10.
Sálin í útlegð er
æ meðan dvelst hún hér
í holdsins hreysi naumu,
haldin fangelsi aumu.

11.
Dauðinn með dapri sút
dregur um síðir út
hana þá hreysið brotnar,
holdið í jörðu rotnar.

12.
Eins og útkastað hræ,
ef eg rétt skynjað fæ,
hjálparlaus sál má heita,
hvíldar ei kann sér leita.

13.
Hættu og hörmung þá
herrann minn Jesús sá
önd vora af ást og mildi
úr útlegð kaupa vildi.

14.
Faðirinn falt það lét,
friðarstað sálum hét
ef sonurinn gjald það greiddi
sem Guðs réttlæti beiddi.

15.
Opnaði sjóðinn sinn
sonur Guðs, Jesús minn,
húðstrýktur, kvalinn, krýndur,
á krossi til dauða píndur.

16.
Blóðdropar dundu þar,
dýrasta gjald það var.
Keyptan akur því eigum,
óhræddir deyja megum.

17.
Hér þegar verður hold
hulið í jarðarmold
sálin hryggðarlaust hvílir,
henni Guðs miskunn skýlir.

18.
En þú skalt að því gá,
akursins greftrun þá
engir utan þeir fengu
í Jerúsalem gengu.

19.
Kristnin Guðs hér í heim
heitir Jerúsalem.
Í hana inn komast hlýtur
hvör sem miskunnar nýtur.

20.
Í henni hvör einn sá er,
á Jesúm trúir hér,
skírður og alla vega
iðrun gjörir daglega.

21.
Ókvíðinn er eg nú
af því eg hef þá trú,
miskunn Guðs sálu mína
mun taka í vöktun sína.

22.
Hvörninn sem holdið fer
hér þegar lífið þver,
Jesú, í umsjón þinni
óhætt er sálu minni.

23.
Ég lofa, lausnarinn, þig
sem leystir úr útlegð mig.
Hvíld næ eg náðarspakri
nú í miskunnarakri.

24.
Þú gafst mér akurinn þinn,
þér gef eg aftur minn.
Ást þína á eg ríka,
eigðu mitt hjartað líka.

25.
Eg gef og allan þér,
æ meðan tóri eg hér,
ávöxtinn iðju minnar
í akri kristninnar þinnar.

26.
Eins bið eg, aumur þræll,
að unnir þú, Jesú sæll,
liðnum líkama mínum
legstað í akri þínum.

27.
Hveitikorn þekktu þitt
þá upp rís holdið mitt.
Í bindini barna þinna
blessun láttu mig finna.


Athugagreinar

Amen

(Sjá Passíusálmar 1996, bls. 90–95)