Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Árna Jónssyni tilskrifað 1640 eða 1641

Fyrsta ljóðlína:Minnir mig að sönnu
Bragarháttur:Dróttkvætt
Viðm.ártal:≈ 1650
Tímasetning:1640 eða 1641
Flokkur:Ljóðabréf

Skýringar

Ári síðar enum sama tilskrifað [þ. e. . Árna Jónssyni á Geirastöðum 1640–1641]
Sjá einnig Stefán Ólafsson: Kvæði I, bls. 12–14.
1.
Minnir mig að sönnu
meingaðan, Árni, fengir
óð af gulnefs gráði,
þess get eg, í fyrra vetur,
til gamans ef kynni koma
kátum þér í máta,
sendi eg enn Fjölnirs fundinn,
því ferðirnar austur verða.
2.
Sannlega muntu minnast,
meina eg það og greini
á felldar fyrri aldir
og fengin not, tóbaksþrotin,
þá mingra léstu löngum
lítt hljóður úr sjóði
naumu gulls er geyma
gerði best sokka verðið.
3.
En lengur að lýja tungu
mér leiðist á tóbaks veiðum
og læt því lambið hvíta
létt í hróðurinn detta
sem upp hefur einn á snoppu
artugan blett grásvartan,
greiðagjarn og því Árni
efalaust fyrir mig gefur.
4.
Þó von sé á litlum launum
leita þú við fram streiti
hugull lambið lága
með löglegan styrk í köglum
svo geti grassins leitað
greiðsporað að vori
en merglaust hokri hvörgi,
ef hallast víst er fallið.
5.
Þó arar fjaðra fornan
feng eg treyni ei lengur,
mundu samt að senda
samið bréf mér til gamans
hlaðið af Viðreks veiði
sem vel kann gleðja manninn
því enn mun ei öfga þanninn
að áhalds smiður ei fáist.