Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Hallgrímur Þorsteinsson d.1816 (erfiljóð)

Fyrsta ljóðlína:Heiðruðum hér var sáð
Bragarháttur:Átta línur (tvíliður) þríkvætt ababcdcd
(o)
(o)
(o)
(o)
(o)
(o)
(o)
(o)
Viðm.ártal:≈ 1825
Tímasetning:1816
Flokkur:Eftirmæli

Skýringar

Fyrirsögn kvæðisins:
Hallgrímur Þorsteinsson
kapellán skáldsins; drukknaði 1816. Grafskript þessi
er prentuð hér eptir tveim handritum.
Lag: Sólin til fjalla fljótt.“
1.
Heiðruðum hér var sáð
holdsleifum dufts í reit,
vel hverra guð fær gáð
sem göfgi þeirra veit.
Síra Hallgrímur, hans
hjarðar vaktari trúr,
Þorsteinsson, þagnar ranns
þægan hér sefur dúr.
2.
Elskufull tregatár
títt falla á hans gröf,
votta hve syrgir sár
söfnuður missta gjöf.
En aðeins stutta stund
sturlar skilnaðarþraut;
yndælan endurfund
eilífðin ber í skaut.
3.
Lof sé guði sem gaf
og gefið aftur tók!
fullskilin engum af
er hans forsjónar bók;
hún síðar opnast oss
í öðrum stærra hring,
vort fólgna vonar hnoss
verður hans uppfylling.
4.
Æ, höfum vareygð við!
vort líf er eins og gler
en dauðans myrkva mið
margsinnis leynir sér.
Vörumst að dæma djarft
um drottins vísa ráð!
að treysta því er þarft:
það hann sé grunnlaus náð.