Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Passíusálmar 1

Um herrans Kristí útgang í grasgarðinn

PASSÍUSÁLMAR
Fyrsta ljóðlína:Upp, upp mín sál og allt mitt geð
Bragarháttur:Hymnalag
(o)
(o)
(o)
(o)
Viðm.ártal:≈ 1650
Flokkur:Sálmar

Skýringar

Með hymnalag
1.
Upp, upp mín sál og allt mitt geð,
upp mitt hjarta og rómur með,
hugur og tunga hjálpi til,
herrans pínu eg minnast vil.

2.
Sankti Páll skipar skyldu þá,
skulum vér allir jörðu á
kunngjöra þá kvöl og dapran deyð
sem drottinn fyrir oss auma leið.

3.
Ljúfan Jesúm til lausnar mér
langaði víst að deyja hér.
Mig skyldi og lysta að minnast þess
mínum drottni til þakklætess.

4.
Innra mig loksins angrið sker,
æ, hvað er lítil rækt í mér.
Jesús er kvalinn í minn stað,
of sjaldan hef eg minnst á það.

5.
Sál mín, skoðum þá sætu fórn
sem hefur oss við Guð, drottin vórn,
fordæmda aftur forlíkað.
Fögnuður er að hugsa um það.

6.
Hvað stillir betur hjartans böl
en heilög drottins pína og kvöl?
Hvað heftir framar hneyksli og synd
en herrans Jesú blóðug mynd?

7.
Hvar fær þú glöggvar, sál mín, séð
sanna Guðs ástar hjartageð,
sem faðir gæskunnar fékk til mín,
framar en hér í Jesú pín?

8.
Ó, Jesú, gef þinn anda mér,
allt so verði til dýrðar þér
uppteiknað, sungið, sagt og téð,
síðan þess aðrir njóti með.

Textinn

9.
Að liðinni máltíð lofsönginn
las sínum föður Jesús minn.
Síðasta kvöldið seint það var,
sungu með hans lærisveinar.

10.
Guðs sonur, sá sem sannleiksráð
sjálfur átti á himni og láð,
þáði sitt brauð með þakkargjörð
þegar hann umgekkst hér á jörð.

11.
Þurfamaður ert þú, mín sál,
þiggur af drottni sérhvört mál
fæðu þína og fóstrið allt.
Fyrir það honum þakka skalt.

12.
Illum þræl er það eilíf smán
ef hann þiggur so herrans lán
drambsamlega og dreissar sig.
Drottinn geymi frá slíku mig.

13.
Eftir þann söng en ekki fyr
út gekk Jesús um hússins dyr.
Að hans siðvenju er það skeð,
til Olíufjallsins ganga réð.

14.
Lausnarans venju lær og halt,
lofa þinn Guð og dýrka skalt.
Bænarlaus aldrei byrjuð sé
burtför af þínu heimile.

15.
Yfir um Kedrons breiðan bekk
blessaður þá með sveinum gekk.
Sá lækur nafn af sorta ber.
Sýnir það góðan lærdóm mér.

16.
Yfir hörmungar er mín leið
æ meðan varir lífsins skeið.
Undan gekk Jesús, eftir ég
á þann að feta raunaveg.

17.
Horfi eg nú í huga mér,
herra minn Jesú, eftir þér.
Dásamleg eru dæmin þín,
dreg eg þau gjarnan heim til mín.

18.
Þú vildir ekki upphlaup hart
yrði þegar þú gripinn vart.
Út í grasgarðinn gekkstu því,
gafst þig í manna hendur frí.

19.
Af því læri eg að elska ei frekt
eigin gagn mitt so friður og spekt
þess vegna raskist, þér er kært
þolinmæði og geð hógvært.

20.
Sorgandi gekkstu sagða leið,
særði þitt hjarta kvöl og neyð.
Hlæjandi glæpa hljóp eg stig,
hefur þú borgað fyrir mig.

21.
Vort líf er grasgarðsganga rétt.
Gröfin er öllum takmark sett.
Syndugra leið ei leik þér að,
lendir hún víst í kvalastað.

22.
Iðrunartárin ættu vor
öll hér að væta lífsins spor.
Gegnum dauðann með gleði og lyst
göngum vér þá í himnavist.

23.
Þá Jesús nú á veginum var
við postulana hann ræddi þar,
henda mundi þá hrösun fljót.
Harðlega Pétur þrætti á mót.

24.
Frelsarinn Jesús fyrir sér
þá fall og hrösun er búin mér.
Hann veit og líka lækning þá
sem leysa kann mig sorgum frá.

25.
Aldrei, kvað Pétur, ætla eg
á þér hneykslast á nokkurn veg
þó allir frá þér falli nú.
Fullkomleg var hans lofun sú.

26.
Sú von er bæði völt og myrk
að voga freklega á holdsins styrk.
Án Guðs náðar er allt vort traust
óstöðugt, veikt og hjálparlaust.

27.
Gef mér, Jesú, að gá að því,
glaskeri ber eg minn fésjóð í.
Viðvörun þína virði eg mest,
veikleika holdsins sér þú best.


Athugagreinar

Sjá einnig: Passíusálmar 1996, bls. 22–27.

17.1 í vantar í handriti.