Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Flokkar

Allt  (725)
Ástarljóð  (8)
Biblíuljóð  (3)
Eftirmæli  (11)
Gamankvæði  (12)
Háðkvæði  (5)
Heilræði  (1)
Hindisvík  (2)
Húnaþing  (7)
Húnvetningar  (6)
Jóðmæli  (1)
Jólaljóð  (2)
Kappakvæði  (1)
Lífsspeki  (2)
Ljóðabréf  (6)
Náttúruljóð  (47)
Rímur  (1)
Sagnakvæði  (1)
Sálmar  (2)
Skáldsþankar  (30)
Strandir  (2)
Söguljóð  (10)
Tíðavísur  (1)
Tregaljóð  (2)
Þululjóð  (1)
Ævikvæði  (2)

Hjá Rósberg 1958

Fyrsta ljóðlína:Streymir að ósi elfan blá
Viðm.ártal:≈ 1950

Skýringar

Þá voru nýútkomnar „Munarósir“
Rósberg kveður:
1.
Streymir að ósi elfan blá
eins þó frjósi ströndin.
Munarósir þínar þá
þekja gósinlöndin.
HÞ svaraði:
2.
Ef þær frjósa undir kveld
– unga ljósið dvínar
þá vil ég kjósa að þinn við eld
þiðni rósir mínar.
Rósberg kvað þá:
3.
Hjálmar skal um ævi ár
aldrei kala á fési.
Situr halur hærugrár
Hof á Kjalarnesi.
4.
Láttu, bróðir, Braga ljós
brenna alla tíma.
Megi dafna munarós
meðan endist skíma.