Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Flokkar

Allt  (725)
Ástarljóð  (8)
Biblíuljóð  (3)
Eftirmæli  (11)
Gamankvæði  (12)
Háðkvæði  (5)
Heilræði  (1)
Hindisvík  (2)
Húnaþing  (7)
Húnvetningar  (6)
Jóðmæli  (1)
Jólaljóð  (2)
Kappakvæði  (1)
Lífsspeki  (2)
Ljóðabréf  (6)
Náttúruljóð  (47)
Rímur  (1)
Sagnakvæði  (1)
Sálmar  (2)
Skáldsþankar  (30)
Strandir  (2)
Söguljóð  (10)
Tíðavísur  (1)
Tregaljóð  (2)
Þululjóð  (1)
Ævikvæði  (2)

Bernskuminningar

Fyrsta ljóðlína:Er vorgolan strýkur vinarhönd
Viðm.ártal:≈ 1925
1.
Er vorgolan strýkur vinarhönd
um vanga, mig tekur að dreyma
blæ með ilmi frá bernskuströnd
og brekkunum mínum heima.
2.
Þar átti ég marga yndisstund
á æskunnar glaða vori
nú minninganna ég flýg á fund
og fagna í hverju spori.
3.
Bæinn minn kæra á blómskreyttum hól,
brekkur og dalverpi kenni,
þar daggperlur glitra, í sindrandi sól
er sjónum yfir þar renni.
4.
Hér áttum við systkini björgulegt bú
und berginu skammt frá bænum,
með leggi og skeljar við lékum þar prúð
í ljómandi hásumar – blænum.
5.
Er mjöllin sig breiðir um brekkurnar köld
við brunum á sleða og skíðum
óspillta gleðin þá öll hefur völd
já – engu í framtíð við kvíðum.
6.
Þannig var bernskan, svo björt og hlý
blessaðri sveitinni heima
að unaðar strengirnir óma á ný
sem yndi er í hjartanu að geyma.
7.
Er haustkvöldið vefur sitt húm yfir lönd
er hjalað við ástvin í leynum
þá eygjum í hillingu óskanna strönd
sem ennþá í minningu geymum.