Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Flokkar

Allt  (725)
Ástarljóð  (8)
Biblíuljóð  (3)
Eftirmæli  (11)
Gamankvæði  (12)
Háðkvæði  (5)
Heilræði  (1)
Hindisvík  (2)
Húnaþing  (7)
Húnvetningar  (6)
Jóðmæli  (1)
Jólaljóð  (2)
Kappakvæði  (1)
Lífsspeki  (2)
Ljóðabréf  (6)
Náttúruljóð  (47)
Rímur  (1)
Sagnakvæði  (1)
Sálmar  (2)
Skáldsþankar  (30)
Strandir  (2)
Söguljóð  (10)
Tíðavísur  (1)
Tregaljóð  (2)
Þululjóð  (1)
Ævikvæði  (2)

Haustið kallar hátt við dyr

Fyrsta ljóðlína:Haustið kallar hátt við dyr,
Höfundur:Jón Marteinsson
Viðm.ártal:≈ 1950

Skýringar

Jón Daníelsson f. 1949 varðveitti vísur nafna síns á heimasíðu sinni og rifjar upp um mæðiveikina og hliðvörðinn:
Jón Marteinsson var á þessum tíma „hliðvörður“ á Holtavörðuheiði. Mæðiveikinni hafði nýlega verið útrýmt af Íslandi með gríðarlegu átaki. Í heilum landshlutum hafði öllu sauðfé verið lógað. Í staðinn fengu bændur lömb af ósýktum svæðum. Samtímis voru settar upp girðingar þvers og kruss um landið til að hindra smit. Ein þessara girðinga lá þversum á þjóðveginn yfir Holtavörðuheiði. Hliðsins gætti Jón   MEIRA ↲
Haustið kallar hátt við dyr,
hefur fallið snærinn.
Er nú varla eins og fyrr
aldni fjallabærinn.

Allt þar bar sinn blíða svip
bjart var yfir högum.
Ég á þar margan minjagrip
frá minninganna dögum

Lítil saga í leynum var
ljóð án baga dvína.
Úti í haga undi ég þar
ævidaga mína.

Endadægur enginn sér
út um nætur skugga.
Nú er farið að förlast mér
og fenna á sálarglugga.