Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Flokkar

Allt  (725)
Ástarljóð  (8)
Biblíuljóð  (3)
Eftirmæli  (11)
Gamankvæði  (12)
Háðkvæði  (5)
Heilræði  (1)
Hindisvík  (2)
Húnaþing  (7)
Húnvetningar  (6)
Jóðmæli  (1)
Jólaljóð  (2)
Kappakvæði  (1)
Lífsspeki  (2)
Ljóðabréf  (6)
Náttúruljóð  (47)
Rímur  (1)
Sagnakvæði  (1)
Sálmar  (2)
Skáldsþankar  (30)
Strandir  (2)
Söguljóð  (10)
Tíðavísur  (1)
Tregaljóð  (2)
Þululjóð  (1)
Ævikvæði  (2)

Ferðalangur

Fyrsta ljóðlína:Nú skal leggja leið til dala
Viðm.ártal:≈ 1925
1.
Nú skal leggja leið til dala,
langt frá borgunum,
varpa frá sér angri og ergi
– öllum sorgunum.
Einhver hulin dulmögn draga
– dals og fjalls – úr borgarglaum.
Er sem hrökkvi eg upp af svefni
eftir langan draum.
2.
Fararskál eg teyga, treð svo
tappa í flöskuna,
sting henni ásamt aleigunni
ofan í töskuna.
Sumargrænar sveitir bíða,
svo eg flýti mér af stað.
Gestgjafann eg gleymi að kveðja,
– getur nokkur láð mér það?
3.
Aldrei mun eg för svo fræga
fara um sveitirnar.
Vil eg aldrei, aldrei koma
aftur í leitirnar.
– Hlæ eg dátt að hugsun minni
hvert sinn, er hún stöðvast hjá
atburðum og afreksverkum
æskudögum frá.
4.
Sumir kvarta sáran undan
sveitakörlunum.
Ekki kvíði eg ævi minni
uppi í fjöllunum.
Þó að skruggu-skúrir hrelli
og skórnir hafi uppreisn gert,
mun eg hitta í hverju koti
kvenfólk – það er mest um vert.
5.
Fái eg daglangt dvalarleyfi
á dalakarlsins bæ,
geng eg milli góðbúanna,
gaspra og skellihlæ.
Kitla bústna bóndadóttur, –
breyti mér í heimagang.
– Hvílík ærsl, sem geta gripið
grandvarasta ferðalang.
6.
Að morgni þakkar gestur greiða
og góða kynningu.
– En fáir tóra trúi eg lengi
á tómri minningu,
(og hafi stelpan hendurnar
um háls mér eins og blómsveig lagt,
er það engin undantekning
okkar á milli sagt).
7.
Þannig er að yfirgefa
ys og borgarglaum, –
vakna ungur öðru sinni
eftir langan draum, –
kasta tötrum hversdagsleikans, –
hverfa út í sveitirnar.
. . . Eg vil aldrei, aldrei koma
aftur í leitirnar.