Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Flokkar

Allt  (725)
Ástarljóð  (8)
Biblíuljóð  (3)
Eftirmæli  (11)
Gamankvæði  (12)
Háðkvæði  (5)
Heilræði  (1)
Hindisvík  (2)
Húnaþing  (7)
Húnvetningar  (6)
Jóðmæli  (1)
Jólaljóð  (2)
Kappakvæði  (1)
Lífsspeki  (2)
Ljóðabréf  (6)
Náttúruljóð  (47)
Rímur  (1)
Sagnakvæði  (1)
Sálmar  (2)
Skáldsþankar  (30)
Strandir  (2)
Söguljóð  (10)
Tíðavísur  (1)
Tregaljóð  (2)
Þululjóð  (1)
Ævikvæði  (2)

Húnaflói

Fyrsta ljóðlína: Heillað jafnan Húnaflóinn
Viðm.ártal:≈ 1950
                        Heillað jafnan Húnaflóinn
                        hefir fyrr og síð.
                        Enn þá hetjur sækja sjóinn
                        sem á landnámstíð.
                        Hér hefir margur drengur dregið
                        drjúga björg úr sjó.
                        Geta samt að hættum hlegið
                        hæfir sjómannsró.
 
                        Afl hefir margan ungling skort
                        við Ægisdætur fyrst.
                        Jafnan er þó eðli vort
                        í ævintýri þyrst.
                        Heiður þeim, er halda velli,
                        hopa aldrei fet.
                        Setja bæði í æsku og elli
                        Íslendingar - met.
 
                        Sjómenn standa vel á verði,
                        vígið þennan dag.
                        Starfið orku og huga herði,
                        heitt og bræðralag.
                        Það er eflaust enginn vafi,
                        allra hjartans mál.
                        Að þið dragið auð úr hafi.
                        ykkar heill! - og skál.
                                                                                  


Athugagreinar

Skagaströnd, 5/5. 1966.

Hr. sýslumaður Jón Ísberg,
Blósi.

Kæri herra sýslumaður, þakka fyrir síðast, Ég sá hjá ykkur Húnavökuritið um daginn og las mér til mestu ánægju. Þar var kvæði af Skagaströnd eftir Kristján Hjartarson o. fl. gott.
Mér datt þá í hug að einu sinni hefði ég ort um Húnaflóann fyrir þó nokkuð löngu síðan og fylgir það kvæði hér með og máttu birta það með réttu nafni í þessu riti seinna ef þér sýnist svo. Annars er ég ef til vill að skrifa skökkum manni, veit ekki hver hefir með þetta blað að gera. Þú bjargar því þá, góði, til réttra aðila fyrir mig.
Oliver Guðmundsson prentari, tónskáld og fleiri listir kann hann, var með þetta blað í höndunum syðra stuttu eftir að það birtist í Víkingi. Ég þekki Oliver mæta vel og nefndi höfund kvæðisins. Hann var mest hrifinn af síðasta erindinu og komponeraði lag við það, sem ég á útfært eftir hann. Vitanlega hlýtur það að passa við öll erindin. Væri það birt hér færi smekklegast að Húnvetningur komponeraði.
Einu sinni stuttu eftir að þetta var ort kom ég til Jóns Áskelssonar hreppsstjóra. Þar voru þó nokkrir Skagstrendingar saman safnaðir og drukku brennivín. Gekk þá Víkingsblaðið með áminnstu kvæði á milli manna og voru þeir að geta til hver hefði gert þetta. Ég þagði sem fastast og hugsaði meira um að koma ofan í mig þessum litla leka af áfengi, sem ég fékk heldur en gefa upp höfundinn. Einn eða tveir stungu upp á mér, en þeir voru fljótlega ofurliði bornir af fjöldanum, sem töldu það víðs fjarri að ég gæti ort svona snyrtilega.
Fleiri sögur hefir ég ekki af þessum erindum að segja, því um þau hefir verið hljótt til þessa.
Lifðu ætíð heill og þínir. Kemp.

Eftirfarandi kvæði birtist í sjómannablaðinu Víkingi þó fyrir nokkrum árum. Hefi ekki gögn hjá mér til að sjá hvaða ár. Þau eru komin á Sýsluskjalasafnið á Sauðárkróki. Undir kvæðinu var ekki mitt rétta nafn í Víkingi. Man ekki hvað ég setti undir það, en gat rétts höfundar í bréfinu, er ég skrifaði með því ritstjóranum Gils Guðmundssyni.