Söfn

Íslenska
Nynorsk
Esperanto

Persónuvernd:

Vefurinn safnar engum upplýsingum um notendur sína. Leturgerðir eru frá Google sem skráir notkun á þeim.
Vefkökur (cookies) eru aðeins notaðar til þess að halda utan um innskráningar þeirra sem annast efnisstjórn.

Sigurður Breiðfjörð 1798–1846

FIMM LJÓÐ — 58 LAUSAVÍSUR
Sigurður fæddist í Rifgirðingum í Breiðafirði. Hann fór ungur til Kaupmannahafnar og nam þar beykisiðn. Þar kynntist hann einnig dönskum skáldskap og hreifst einkum af ljóðum skáldsins Jens Baggesen. Eftir að Sigurður kom heim fékkst hann við verslun og beykisiðn. Hann fór síðan aftur til Kaupmannahafnar og hugðist nema þar lög en úr því varð lítið og fékk hann þá vinnu hjá einokunarverslun Dana á Grænlandi og var þar í þrjú ár. Á þeim árum orti hann ýmislegt, meðal annars Númarímur sem jafnan eru taldar bestar rímna hans. Eftir veru sína á Grænlandi dvaldist hann á Íslandi til æviloka. Sigurður orti geysimikið, einkum rímur, og er trúlega þekktasta rímnaskáld sem uppi hefur verið.

Sigurður Breiðfjörð höfundur

Ljóð
Frá Grænlandi ≈ 1925
Hugvekjur 1 ≈ 1825
Stökur ≈ 1825
Til Ögmundar Sívertsen (Grænlandi 1833) ≈ 1825
Lausavísur
Ástin hefur hýrar brár
Betur enginn eyrum svalar
Bregst ei vani biðjandans
Breiðfjörð svartur svipillur
Dagsins runnu djásnin góð
Ef þú hefur heiftarlund við heilög stráin
Ég er eins og veröld vill
Hesturinn minn heitir Brúnn
Kaldur vetur mæðir mig
Kaldur vetur mæðir mig
Lát ei kúgast þanka þinn
Margur fær af litlu lof
Mitt er lyndi í leiðindum
Mundum vér ei þora þá
Ó þú ljómaliljan hrein
Ó þú veslings ámujóð
Prestar hinum heimi frá
Prestar hinum heimi frá
Rósin mjúka verður veik
Sannast var að sopinn þótti Sigga góður
Sérhver fleytist fávís í
Sjálfs míns hata ég sæng og borg
Skinnaklæðahrundir hér
Skötusál úr ölduál
Snjóa hrynja hengjurnar
Sofnar þú í göldum glaum
Sólin ekki sinna verka sakna lætur
Steinmóðstetur missir mey
Sunnan háa höfin á
Sú er bónin eftir ein
Svefn í brjóstið sækja fer
Svona að trúa ljótt er lýð
Svona líkist sálin manns
Um gamla Teit skal grafskrift sú
Var á Mýri Margrét skýr að kveða
Vefst ég eins og veika strá
Veraldar gæða vonin þver
Vetrarþrumur flýja frá
Viðkvæmnin er vandakind
Vinda andi í vöggum sefur
Von er andinn veiklist hér
Vondum solli flýðu frá
Yður þekki af orðspori
Það er eflaust umtalsmál
Það er hart að hvata sér
Það er vandi að velja sér
Þannig hroka heimskan sér
Þegar ég fæ sól að sjá
Þegar ég ráfa og hengi haus
Þegar ég tók í hrundar hönd
Þegar heimar hverfa brá
Þegar óhryggur heimi frá
Þó ég eigi ekki ráð
Þó menn annars þekki brest
Þó þú eigir ekki ráð
Þótt ég ráfi hér og hvar
Þætti unnin þrautin mín

Sigurður Breiðfjörð og Ögmundur Sívertsen prestur á Tjörn Vatnsnesi, Hún. höfundar

Lausavísa
Ég er að ropa að rusta sið